Strona główna -> TURYSTYKA -> Kościół w Starym Dzikowie
Kościół parafialny, pw. Trójcy Przenajświętszej, murowany, późnobarokowy, jednonawowy z transeptem i prezbiterium wzniesiony został w 1781 r. z fundacji Adama Czartoryskiego. Świątynia została powiększona w 1937 r. (dodanie transeptu). W 1975 r. kościół otrzymał nową polichromię. W prezbiterium obrazy polichromii przedstawiają: Pokłon Trzech Króli i Zmartwychwstanie Pana Jezusa, na sklepieniu: w prezbiterium Ukrzyżowanie, na skrzyżowaniu naw Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny. Na ścianach bocznych nawy obrazy: przekazania kluczy św. Piotrowi i postać św. Jana Chrzciciela. Na sklepieniu w nawie postacie: św. Stanisława bm., św. Maksymiliana Kolbego, bł. Jakuba Strzemię i Królowej Jadwigi. W transepcie stacje Drogi Krzyżowej. Kościół posiada trzy ołtarze: główny z obrazem Trójcy Przenajświętszej i na zasuwie MB Niepokalanie Poczętej, boczne z obrazami: Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Józefa z Dzieciątkiem oraz MB Częstochowskiej i św. Antoniego. W kościele znajdują się tablice poświęcone pamięci żołnierzy Wojska Polskiego, partyzantów Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich oraz mieszkańców wsi, zamordowanych przez Niemców, NKWD i UPA.
Na chórze znajdują się 12-głosowe organy. Jest to drewniany instrument o trakturze pneumatycznej z drewnianymi i metalowymi piszczałkami.

Historia organów

Organy zostały wykonane w Fabryce Organów Dominika Biernackiego we Włocławku w 1936 roku, na zamówienie parafii Zabłatów, należącej do Archidiecezji Lwowskiej.
Kiedy stało się wiadomym, że Archidiecezja Lwowska zostanie podzielona nową granicą pomiędzy Rosję Radziecką i Polskę, i że Lwów wraz z parafią Zabłatów należeć będzie do ZSRR, administrator parafii ks. proboszcz Franciszek Rozlepiło, wywiózł swoje organy na tzw. "Ziemie Odzyskane" do Starego Kurowa pod Gorzowem Wielkopolskim.
Informacje te są zawarte w spisie inwentarza parafii Archidiecezji Lwowskiej znajdującym się w archiwum obecnej Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej w Lubaczowie.
Na zebraniu parafian, w maju 1947r., postanowiono zakupić do kościoła parafialnego nowe organy. Powołano komitet organizacyjny, którego przewodniczącym został Józef Nieckarz – zwany Tuz, będący w tamtym czasie wójtem gminy zbiorowej Dzików Stary. Po kilku posiedzeniach złożono zamówienie w firmie: Stefan Truszczyński we Włocławku przy ul. Zapiecek 10, i rozpoczęto zbiórkę pieniędzy. Organy wraz z innymi wydatkami miały kosztować ponad 2 mln złotych. Umowę z powyższą firmą podpisano w lipcu 1948r. Jak się później okazało, umowa ta nie mogła zostać zrealizowana, bowiem komitet działał bardzo słabo, składki wnoszono opieszale i w niewielkiej wysokości.
W tej sytuacji ks. proboszcz Felicjan Palewicz wystąpił o pomoc do ks. arcybiskupa Eugeniusza Baziaka – ordynariusza Archidiecezji Lwowskiej (a właściwie pozostałości po metropolii lwowskiej – 23 parafie) w Lubaczowie. Ks. arcybiskup, dysponując wyżej wspomnianym spisem inwentarza, postanowił przeznaczyć organy wywiezione z Zabłatowa dla dzikowskiej parafii.
Zaraz po Bożym Narodzeniu, organista pan Stanisław Ozimek pojechał do Starego Kurowa, aby ocenić ich przydatność do dalszego użytkowania. Jak się okazało w czasie oględzin, organy były w dobrym stanie technicznym i po niewielkim remoncie mogły być dalej użytkowane. W oparciu o taką opinię p. Ozimka, ks. arcybiskup wydał zarządzenie o przekazaniu organów dzikowskiej parafii, a ks. proboszcz Palewicz wystąpił do władz państwowych o wyrażenie zgody na przewiezienie organów do Starego Dzikowa. W tej sprawie, w sierpniu 1950 r., pojechała do władz centralnych do Warszawy delegacja parafian, ale wrócili z niczym.
Dopiero drugie wystąpienie ks. Palewicza do Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zielonej Górze zostało załatwione pozytywnie (z końcem listopada 1950r.). Wydatnej pomocy w tej sprawie udzielił ks. Zdzisław Wenk, były wikariusz z Zabłatowa, który po przeniesieniu został proboszczem w Rokitnie Wielkopolskim.
Mając zezwolenie władz, ks. proboszcz Palewicz wraz z ks. Urbanikiem z Cewkowa i organistą panem Piotrem Ozimkiem, zwanym Lipnickim, wybrali się w dniu 10 grudnia 1950r. do Starego Kurowa po odbiór organów. Transport odbywał się koleją i jak podaje kronika parafialna: "Pomoc miejscowych księży i naczelnika stacji pana Hoffmanna ułatwiła załadowanie i wywóz organów", które dotarły do Dzikowa w dniu 19 grudnia 1950r.
W drodze powrotnej księża i p. Ozimek wstąpili do p. Emila Narolskiego – właściciela firmy wykonującej organy w Jarosławiu z prośbą, aby ten podjął się zmontowania i uruchomienia przywiezionego instrumentu. Dnia 4 stycznia 1951r. pan Narolski obejrzał organy i podjął się ich zmontowania oraz uzupełnienia braków.
Powołano nowy komitet organizacyjny, którego przewodniczącym został pan Piotr Ozimek (z-cą był pan Władysław Krubnik, a skarbnikiem pan Marian Brzyski). Spisano umowę, w której określono wartość powyższych prac na kwotę 20.500 zł, płatnych w trzech równych ratach. Po święcie MB Gromnicznej przystąpiono do pracy, a po kilku tygodniach organy były złożone i uruchomiono pierwszy manuał, który pierwszy raz zagrał w niedzielę 11 marca 1951r.
Z powodu braku ołowianych przewodów i trudności w ich dostaniu, robót nie można było prowadzić dalej. Przypadek zrządził, że udało się panu Narolskiemu otrzymać na "zachodzie" potrzebne rurki i natychmiast przystąpiono do wykończenia organów. Prace wznowiono 7, a zakończono 12 maja. Uroczystego poświęcenia organów dokonał ks. Józef Mroczkowski – administrator parafii Oleszyce w asyście księży: proboszcza parafii Stary Dzików - Felicjana Palewicza i ks. Józefa Urbanika z Cewkowa w pierwszy dzień Zielonych Świąt (13 maja 1951r.).

Opracowanie: Maria Sobczyszyn na podstawie kroniki parafialnej


Odwiedzin :
Kreator IAP - (C)opyright by Interaktywna Polska